👀 النهاية في هتحدي الظروف على حكايتنا حكاية مش مجرد صدمة… دي إعادة تعريف للقصة!
رواية هتحدي الظروف - زين وروح الفصل العشرون 20 بقلم فاطمة عيد
روح باستغراب : انا مطلبتش حاجه
دسوقى : ازاى يا فنـ.
ـد.
م.
مش دا عنوان حضرتك
( يديها ورقه مكتوب فيها العنوان تشوفها روح وتبصله )
روح : تمام بس انا مطلبتش اى اكل
دسوقى : طب ف حد هنا غيرك
روح : ايه لازمه السؤال؟
دسوقى : ممكن يكون هو اللى طلب يعنى
روح : لا مفيش حد غيرى.
اعتقد انك ملغبط ف العنوان
دسوقى : تمام.
اسف لازعاج حضرتك
روح : عادى ولا يهمك
( يمشي دسوقى وروح تقفل الباب.
يخرج زين من الاوضه )
روح : فهمنى بقي ف ايه؟
روح : يوووه ما تقول وتخلصنى
زين : صدقينى مش وقته كلام اهدى
( يقعد ع الكنبه وهى تفضل واقفه مستغربه هو ناوى ع ايه او ايه اللى بيحصل اصلا.
شويه والباب يخبط تانى )
زين : دا احمد.
افتحيله
روح باستغراب : لا بجد لازم افهم
زين : افتحى يا روح انجزى
( تتنهد جـ.
ـا.
مد بنرفزه وتروح تفتح تلاقيه احمد فعلا )
روح باستغراب مصطنع : احمد
احمد بابتسامه : طالعه من بقك زى السكر
روح : خير!
احمد : هفضل واقف كده برضو.
متعلمتيش من المره اللى فاتت
روح : لا اتعلمت.
اتفضل
( توسع من قدام الباب.
يستغرب احمد وبعدين يدخل.
يتفاجئ بزين قاعد بيشرب سجاير وبيبتسم ببرود )
زين بابتسامه بـ.
ـارده : منور
( يتخض احمد من وجوده ويبتدى يتـ.
ـو.
تر )
زين : اقعد اقعد خلينا نقضى اليوم سوا
احمد بتـ.
ـو.
تر : زززززين ااااا.
ازيك.
ك كنت جاى اااا اشوفك
( يضحك زين بصوته كله ويقوم يقف ويبصله )
زين : جاى تشوفنى صح
( يمسكه من لياقه قميصه ويرزعه ف الحيطه مره واحده.
مناخيره تنزل دm.
يبصله احمد بنرفزه ويديله بالبوكس جـ.
ـا.
مد ف وشه لدرجه ان شفايفه اتعورت.
تشهق روح جـ.
ـا.
مد وتتخض.
تقرب عشان تحوشه يزعق زين )
زين بزعيق : ااااابعدى
( تتفزع من صوته وتبعد.
يمسك زين احمد ويديله بالبوكسات ف وشه واحمد ابتدى يدوخ جـ.
ـا.
مد )
زين بعصبيه : وشرف اهلى ما هرحمك
( يمسكه ويديله بوكس يخبط ف الحيطه.
يقع احمد ع الارض وزين يديله بالرجول ف جنابه.
روح تصوت جـ.
ـا.
مد لما تلاقيه فقد الوعى.
يجى كامل ومايسه ع الصوت )
كامل بخضه : ايه اللى بتعمله دا سيبه
زين بنرفزه وكامل بيشـ.
ـده : مش هسيبه.
والله لاعرفه مين اللى فكر يلعب معاه ويحط الاعيب قذره زيه ويخربله حياته
( يشـ.
ـده كامل جـ.
ـا.
مد ويقعده ويمسكه جـ.
ـا.
مد )
كامل بزعيق : اهدى هتمـ.
ـو.
ته ف ايدك.
مايسه اتصلى بالاسعاف
( مايسه تتصل بالاسعاف.
زين يقعد بعصبيه وشفايفه بتنزف.
تقرب روح وترفع وشه تمسحله شفايفه بطرحتها.
يتأوه زين )
روح بخضه : بتو.
جـ.
ـعك
( يشاورلها ب لا.
تمسحله شفايفه بالراحه وبرقه عشان متو.
جـ.
ـعهوش.
شويه وتيجى الاسعاف تاخد احمد ويمشوا )
كامل : فكر مليون مره قبل ما تعمل مصيبه زى دى تانى
↚
كامل : طبعا لو سألتك عن سبب اللى حصل مش هتقولى كالعاده
زين : مش وقته
كامل : طيب يلا ندخل الشقه وسيب روح ترتاح
زين : انا هنام هنا
كامل : مينفعش
يقاطعه زين : انا رديت روح خلاص
( تتخض مايسه وكامل بفرحه ويسألوه ردها ازاى.
يحكلهم زين عن مشواره والكفاره اللى عملها.
يبتسموا ويبـ.
ـاركولهم ويمشوا.
تقفل روح الباب وترجعله )
روح : انا محبتش احرجك قدامهم.
عشان كده روح نام هناك.
كلامى اللى كان من ساعه هو هو متغيرش
زين : اللى حصل مش كفايه بالنسبالك؟
روح : مفيش حاجه ممكن تغفرلك اللى عملته
زين : حطى نفسك مكانى وشوفى كنتى هتفكرى ازاى وقتها
روح : اسفه مش قادره اسامح برضو
( يتنهد زين ويبصلها )
زين : هنام هنا وانتى نامى جوه ومش هقربلك لحد ما تهدى وتصفى خدى وقتك
روح : مش ههدى ولا هصفى اللى بينا انتهى
زين : تمام.
سيبها لظروفها برضو
( كانت لسه هتعارضه يقاطعها زين )
زين : من فضلك
( تبصله كتير وبعدها تسيبه وتدخل اوضتها.
يتأفف زين وينام ع الكنبه مكانه.
تعدى الايام بينهم ع الحال دا روح ف اوضتها طول الوقت او عند مايسه وكامل وزين بيرجع ع النوم بس وبينام ع الكنبه وروح بتتجنب التعامل معاه تماما خايفه انها تضعف وتغفرله بسهوله عشان كده بتتجنبه.
بعد اسبوع.
اول يوم ف الدراسه.
يصحى زين بدرى ع غير العاده وياخد شاور ويلبس ويروح الجامعه ويسيب روح نايمه.
روح تفضل نايمه ومايسه تفتكر انها المفروض تنزل الجامعه.
تدخل تصحيها )
مايسه : روووووح
مايسه : قومى يلا عشان الجامعه
روح بصوت نايم : هى الساعه كام؟
مايسه : الساعه داخله ع 9
( تتنفض روح من ع السرير )
روح بخضه : مصحتنيش بدرى ليه؟
اول محاضره 10.
مش هلحق كده
مايسه : البسي بسرعه يا حبيبتى وكامل هيوصلك ع طول.
اهدى محصلش حاجه
( تلبس روح لبسها بسرعه وكامل يناديلها وياخدها ف طريقه قبل ما يروح الشغل.
تنزل روح من العربيه وتدخل الجامعه تلاقيها زحمه جدا.
تبدأ تدور ع المدرج بتاعها.
تقابل شاب توقفه تسأله )
روح : لو سمحت ممكن اعرف مدرج 6 فين.
: انا رايح اصلا عندى محاضره.
تعالى معايا
( يمشى الشاب ووراه روح لحد ما يوصلوا المدرج.
يسمعوا صوت زعيق جـ.
ـا.
مد من جوه المدرج.
يخبط الشاب ع الباب ويفتحه.
ووراه روح.
تتخض روح اول ما تشوفه.
( يمشى الشاب ووراه روح لحد ما يوصلوا المدرج.
يسمعوا صوت زعيق جـ.
ـا.
مد من جوه يخبط الشاب ع الباب ويفتحه.
ووراه روح.
تتخض روح اول ما تشوف زين.
يدخل الولد )
الولد : سورى يا دكتور ع التأخير
زين : اتفضل ادخل
( يلاقى روح داخله ورا الشاب.
يضايق من دخولها هى والشاب لوحدهم.
الولد يدخل يقعد ف اخر المدرج وروح كانت لسه هتطلع يوقفها زين )
زين : انتى
( تبصله روح )
روح : انا؟
زين : ايوه.
اقعدى هنا
( يشاورلها ع مكان ف المدرجات الاولى فاضى تماما.
روح معجبهاش المكان ومحبتش تقعد لوحدها )
روح : انا مش حابه اقعد هنا
زين بصرامه : اتفضلى اقعدى يا انسه
روح : سورى يا دكتور مش حابه
( تسيبه وتطلع تقعد ف مدرج جنب البنات.
زين يتعصب جـ.
ـا.
مد من تصرفها.
وصوت ضحك ابتدى يظهر ف القاعه )
زين بصوت عالى : مفيش حاجه تستدعى الضحك.
وانتى.
( يبص لروح ).
اطلعى بره
( روح تبصله باستغراب.
هو فعلا هيطردها من المحاضره ولا كأنه يعرفها كده!
هو فعلا ممكن يعاملها زى اى حد؟
بـ.
ـنت جنب روح تبسبسلها.
تبصلها روح )
هاجر : اعتذريله وخلاص واقعدى مكان ما قالك
نقف لحظه.
هاجر بـ.
ـنت جميله جدا.
عندها 20 سنه كانت المفروض تبقي ف سنه تانيه بس عادت السنه.
طيبه وروحها حلوه.
↚
بتحب تساعد الناس ودايما بتقف جنب اى حد.
نرجع تانى
روح بصوت واطى : لا مش هعتذر انا مغلطش
هاجر : لا غلطتى كنتى المفروض تسمعى كلامه.
( تبص هاجر قدامها بسرعه وتستغرب روح ).
اووووبس دا جاى
( تبص روح تلاقى زين فعلا بيطلع المدرجات وطالعلها.
تقعد مكانها وتربع ايدها بتكبر وتبص بعيد.
يقف زين جنبها )
زين : اطلعى بره
روح : ع فكره ان
يقاطعها زين : اخرجى بره يلا بدل ما اندهلك الامن
( ولد من المدرجات اللى ورا يقوم يقف )
جاسر : ما تفكك يا دكتور وتكمل شرح وسيب المزه ف حالها.
دا لسه اول يوم.
لسه مش فاهمه قوانينك معلش
جاسر.
شاب وسيم.
عنده 22 سنه بيعد اولى ومش عارف يخرج منها او بمعنى تانى بيعيدها بمزاجه.
سمعته وحشه جدا ف الجامعه واى حد يعرف انه صـ.
ـا.
يع وبتاع بنات ودا اول انطباع بيتاخد عنه.
لكن ف الحقيقه هو جدع جدا ويعتمد عليه.
نرجع تانى
زين يبصله : عيد اللى قولته كده تانى
جاسر : قصدى يعنى بالراحه عليها
زين يزعق : اقعد مكانك ومتدخلش تانى مره ف حاجه متخصكش
جاسر : اسف يا دكتور قولت اساعد بس
زين بزعيق اكتر : خليك ف حالك بعد كده
( يقعد جاسر مكانه.
زين يبص لروح اللى ما زالت قاعده )
زين : مش قولت مرتين اخرجى.
انتى مبتسمعيش يعنى!
روح : انا مغلطش عشان اخرج.
حضرتك اللى بتتلكك
زين يرجع لهدوءه : تمام.
هاتى الكارنيه
روح باستغراب : كارنيه ايه؟
زين : كارنيه الكليه بتاعك
روح : لسه مخدتوش
( يرجع زين لمكانه ويطلع كشف بالاسماء )
زين بصوت عالى : روح احمد كرم محمد الشناوى.
انتى محرومه من الميد ترم واى كويز هيتعمل وملكيش عندى دراجات اعمال سنه.
اعتمادك الكلى ع الفاينال.
ودا عقـ.
ـا.
ب بسيط ع اللى حصل دلوقتى.
وورقه الفاينال بتاعتك انتى بالذات هصححها بنفسي.
يعنى من الاخر لو الفاينال ما اتقفلش شيلتى الماده.
( يقفل الكشف ويبصلها ويبتسم ).
اتمنالك عام دراسى سعيد
( روح تبصله بزهول.
ومش مصدقه كلامه.
هو فعلا ممكن يعمل كده.
ولا هو بيعمل كده قدامهم بس!
ابدت تقلق من صيغه كلامه وخافت انه ينفذ اللى قاله فعلا.
زين يبص لكل الموجودين ويتابع الاسماء اللى معاه ف الكشف )
( تبدأ المحاضره وزين بدأ يشرح.
روح متابعاه بعينها وبتبص ع حركاته واسلوب كلامه وشرحه تبتسم بتلقائيه.
تحس بفخر جواها انه جوزها.
يعدى الوقت تحس روح بطنها ابتدت تو.
جـ.
ـعها من الجوع.
تطلع عصير من شنطتها وازازه ميه وسندوتش صغير مايسه اديتهولها قبل ما تنزل لانها مفطرتش.
تبدأ تاكل.
هاجر تلاحظ انها بتاكل.
تكلمها من غير ما تبصلها )
هاجر : شيلى الاكل دا او ع الاقل داريه.
بلاش تختبرى صبره كتير.
دكتور زين لو قال حاجه بيعملها بجد.
ولو كان اخد منك الكارنيه كنتى اتأكدتى انك فعلا شايله الماده
روح تبصلها : بس انا جعانه ومفطرتش
هاجر : معلش استحملى كلها ساعه ونخرج
روح : مش هقدر كده ممكن ادوخ
هاجر : امممم.
طب نزلى الاكل ع رجلك وكلى ع فترات عشان مياخدش باله
تتنهد روح : اوكى
( تنزل الاكل ع رجلها وتكمل اكل.
زين يلمحها وهى بتاكل.
بس يعمل كأنه مش واخد باله ويسيبها تاكل براحتها.
زين وهو بيشرح بـ.
ـنت توقفه )
لارا : لو سمحت يا دكتور مش فاهمه الجزء دا
لارا.
بـ.
ـنت جميله جدا ومن عيله غنيه ومعروفه.
عندها 21 سنه.
عادت السنه مرتين.
سنه مدخلتش الامتحانات والسنه التانيه مكنتش بتذاكر وهى
صاحبه جاسر الانتيم ومعروف عنها انها مش مظبوطه ومصاحبه كل شباب الدفعه.
معجبه بزين من اول سنه ليها ف الكليه وبتلمح كتير بس طبعا زين بحكم وظيفه بيصدها وبيوقفها عند حدها.
نرجع تانى
زين : انهى جزء؟
لارا : من اول هنا
( تشاورله ع السبوره وزين يشاورلها تقعد ويعيد الشرح تانى.
لارا كانت قاعده جنب روح من الناحيه التانيه )
لارا بابتسامه : يخربيت جمال امك.
هو فيه كده *.
*
( روح تبصلها باستغراب )
↚
روح : ايه اللى بتقوليه دا؟
لارا باستغراب : وانتى مالك اقول ولا مقولش.
خليكى ف حالك
روح : ايه دا!
انتى بتتكلمى كده ليه؟
اتكلمى معايا عدل
لارا : انتى مين اصلا عشان اتكلم معاكى!
اسكتى يا بت وخلى سنتك دى تعدى ع خير
روح ابتدت تتنرفز : طب اتلمى بقي يا ماما بدل ما اخلى سنتك سودا
( زين يلاحظ خناقتهم.
يبطل شرح ويقرب عليهم )
زين : خير انتو الاتنين!
ف ايه؟
لارا بابتسامه وصوت رقيق : ابدا يا دكتور.
بس واضح ان الطالبه الجديده عاوزه تتخانق وخلاص
( يبص زين لروح.
تقوم تقف والاكل يقع ع البينش )
روح بعصبيه مكتومه : انا مبتخانقش وخلاص هى اللى مش محترمه
لارا : انا محترمه الدكتور بس.
صدقينى المحاضره تخلص وانا هعرفك مقامك.
وبعدين البجاحه عينى عينك كده يعنى مش كفايه بتقلى ادبك وتغلطى لا وكمان بتاكلى.
( تبص لزين ).
بصراحه عمرى ما شوفت حد بيتصرف بوقاحه كده ف محاضرتك يا دكتور
روح بعصبيه وصوتها ابتدى يعلى :انتى واحده قليله الادب
زين بزعيق : وبعدين انتو الاتنين هو احنا ف حضانه هنا!
يا ريت كل واحده تحترم نفسها وتسكت
روح بعصبيه : ما تشوفها هى الاول يا زين.
دى واحده مش متربيه
( كله يستغرب طريقه كلامها معاه ويستغربوا اكتر لما تناديله باسمه عادى )
زين : اسمى دكتور زين دا اولا.
ثانيا انا مش فايق للعب العيال دا.
( يبص للارا ).
من فضلك بطلى مشاكل واتعاملى معاها عدل.
وانتى.
( يبص لروح ).
دا اخر انذار ليكى
روح تبصله بضيق : انا مش عاوزه اقعد هنا
( زين يلاحظ ع ملامح الضيق والنرفزه ع وشها.
يضايق )
قراءة رواية هتحدي الظروف - زين وروح الفصل الحادي والعشرون 21 بقلم فاطمة عيد
🔥 لحظة حاسمة في رواية هتحدي الظروف ستغير مسار كل الأحداث القادمة!
رواية هتحدي الظروف من الفصل الأول حتى الأخير
رواية هتحدي الظروف كاملة بجميع الفصول، تجربة قراءة سلسة ومريحة عبر جميع الأجهزة.
أشهر روايات فاطمة عيد
تصفح أحدث روايات فاطمة عيد الكاملة بجميع الفصول.
