رواية عشق الزين الجزء الثاني (2) الفصل الثامن 8 كامل بدون حذف | بقلم زيزي محمد

تم تحديث الفصل بتاريخ 26 فبراير 2026



رواية عشق الزين الجزء الثاني (2) الفصل الثامن

الفصل الثامن من (عشق الزين) الجزء الثاني. فى الشرقيه وتحديدا مزرعه يوسف .

( يوسف قاعد فى مكتبه مغمض عنيه وبيفكر ازاى ينتقم من زين الجاحى وكل اللى بيكرهم ...حس بظل حد عليه فتح عينه بسرعه اتفاجئ بشخص باصله بشر).

يوسف: انت ازاى تدخل بيتى من غير اذنى.

مراد بشر: انا ادخل اى بيت وبراحه راحتى .

يوسف: عاوز ايه يابن زين .

مراد: عاوز روووووووحك .

يوسف ببرود: اهى قدامك خدها ...اوعى تكون فاكر الشوتين اللى انت عملتهم دول هايخوفونى .. كان غيرك اشطر .

مراد بمكر: لا انت خايف ... بس عارف انا مش هاقتلك .. انا هاعمل فيك زى ما عملت فى أحمد .

يوسف: وانا عملت ايه فى احمد ... واحد وبربيه خطف مراتى ومش عاوز يقولى هى فين .

مراد: مرااااتك ! لا هى مش مراتك ... فى الحقيقه هى مراتى انا ... على اسمى انا ... فاكر ابويا لما اخد منك امى واتجوزها ... انا بردوا اخدت منك ميرا واتجوزتها .

يوسف قام وقف بغضب: ايه الهطل دة ... دى مراتى انا متجوزها ... فى شهود ع كدة وقسيمه الجواز.

( مراد اتحرك ناحيه كوبايه الميه وجاب ورقه فاضيه وحطها فيها )

مراد: عارف انت الورقه دى ...اهى القسيمه اللى معاك زيهاااا بلها واشرب مايتها ...ههههههه .

يوسف بغضب: انت بتقول ايه ؟.

مراد: بقول اللى لازم تسمعه .

.

.

ميرا مراتى شرعا وقانونا ومن بكرة هايترفع عليك قضيه بالتزوير وشوف بقا مين هايرفعها .

.

.

ظابط مخابرات .

.

.

اممم ايه رايك نجيب الماذون و٢الشهود كمان ويقولوا انك اتفقت معاهم علشان تزور جوازك منها ياترى هتاخد كام سنه سجن ياترى .

.

.

فكر كدة معايا .

يوسف: انا مش هاسكت ... هاتهمهما بتهمه تعدد الازواج وهاسجنها.

مراد: لما تعرف تشوف قفاك ...ابقى اعمل كدة ... ودلوقتى حان وقت العقاب .

يوسف بلع ريقه: عقاب ايه ... انتو يا شويه بهايم ياللى برة .

مراد: بتنادى على مين ... يا حرام رجالتك كلها مربوطه ..يس عارف علشان ابقى كريم معاك ...هافكلك واحد يمكن ينقذك .

( مراد طلع مسدسه وصوبه ناحيه رجل يوسف وضرب طلقه فيها ...يوسف وقع على الارض ).

يوسف بيأن من الالم: انا مكرهتش فى حياتى قد ابوك .

مراد وهو بيطلع من الباب: ابقى ضمنى معاه فى القايمه .

فى بيت الجارحى

ليليان: لياان اصحى كلمينى .. انا سبتك اهو ونمتى براحتك ... ممكن تكلمينى .

ليان بصوت مبحوح: مش عاوزة اتكلم ممكن .

ليليان: لا قومى كدة وكلمينى ...فى ايه .. اسر لسه مجاش من برة ولما سالت بابكى قالى انك متخانقه مع اسر ممكن افهم فى ايه .

ليان: انا غلطت فى اسر وغلطت وزعقت قدام بابى وكمان بسبب كدبى هنا سابتنى وقاتلى مش عاوزة اعرفك تانى .. مش عارفه كل اللى بحبهم بيرحوا منى ليه .

ليليان: كل اللى بتحبيهم بيرحوا منك !

ليه يا ليان .

.

.

اخوكى راح منك فين .

.

.

دة اخوكى مهما حصل ما بينكوا .

.

.

هايفضل اخوكى وانتى اخته .

.

.

وهنا مش عاوزة تشوفك ليه فى ايه .

.

.

احكيلى يمكن اقدر اساعدك .

ليان: هاحكيلك يامامى .

فى فيلا مهاب

ماهيتاب: وبعدين .

هنا: ولا قبلين ...دة كل اللى حصل .

ماهيتاب: عاوزة الحق .

هنا: ايه .. هاتقولى انا غلطانه .

ماهيتاب: طبعا .

.

.

انتى مجنونه .

.

ياعنى وقفت قصاد اخوها علشان خاطرك وفى الاخر تتهميها بالكدب وتقوليلها كدة وتمشى وتسيبها .

.

.

مش دى ليان اللى قارفنا بيها ليل نهار .

.

.

مش دى ليان ام قلب طيب اللى عوضتك عن تؤام روحك .

.

.

فى ثانيه كدة تسيبها وتسمعيها كلامك الدبش دة .

هنا بدموع: عاتبت نفسى كتير ... بس والله يا مامى ما اكنت اقصد الموقف بس ضايقنى وحسيت ان هبله بس

ماهيتاب بضحك: حسيتى ! انتى هبله فعلا يا قلب ماما .. المهم لازم تعتذريلها .

هنا بتفكير: ابعتلها مسج اقولها ايه .

ماهيتاب: تبعتى مسج ...لا طبعا ... انتى تروحى لبيتها وتعتذرى كمان .

هنا: لا يا مامى ... افرض قابلت دكتور اسر ... لا ياماما مينفعش.

ماهيتاب: لا مانا هاروح معاكى ...مامتها فى معرفه قديمه ما بينا ...واهو اشوفها بالمرة .

هنا بسعادة: حبيبتى يا ماما ...اشطا.. يالا نروح .

ماهيتاب: دلوقتى .. مجنونه بابكى زمانه على وصول ...بكرة نروحلهم .

هنا: يارب بكرة يجى بسرعه ... قلبى واجعنى عليها ... انا بحبها اوى .

فى بيت الجارحى.

ليليان: قولتلك غلط من الاول .

.

.

الكدب وحش.

.

.

حبيبتى اللى عاوز يصاحبك هايصاحبك حتى لو بابكى مين او اخوكى مين .

.

وكمان غلط انك تقفى ف وش اخوكى .

.

.

كنت سكتى وتعالى احكيلى وانا كنت اتكلمت معاه براحه يا ليان .

ليان بدموع: حسيت انه جة على صاحبتى يامامى اسر كان هايفصلها بجد من الجامعه .

ليليان: طيب اهدى كدة ... وانشاء الله الموضوع كله هايتحل من ناحيه اسر وهنا صاحبتك .

ليان بصوت مبحوح: يارب .

( ليليان خرجت من عند ليان .

.

.

حست قد ايه هى مخنوقه موقف ليان مع هنا نفس موقف سارة معاها زمان .

.

.

حست قد ايه هى محتاجلها .

.

.

ليه تتحرم منها .

.

.

كانت ماليه الدنيا عليها .

.

.

فكرت تروح لزين ترتمى ف حضنه بس رجعت تانى مش كل مرة تروح تقعد تشيله همها كفايه عليه شايل همها سنين وعمرة ما اشتكى .

.

.

فاقت على صوت عز ).

عز: ماماااااا..

ليليان بتحاول تدارى دموعها: ايه يا عز ...وطى صوتك ياقلبى .

عز: انا قلبك ...امال زين باشا ايه كليتك .

ليليان: ممكن تبطل غلبه وتسيبنى شويه لوحدى .

عز: مالك يا ماما ... البت ليان مزعلاكى .

ليليان: مفيش يا عز سيبنى بس لوحدى شويه .. انا هادخل التراس اشم شويه هوا .

فى بيت مراد الالفى .

(مراد قاعد على السفرة بيحاول ياكل مش قادر .

.

ليه الاكل مش راضى يتبلع .

.

ليه مكتوب عليه الوحدة دايما .

.

.

جرس الباب رن .

.

سمعه وطنشه هو مش قادر يقابل حد ولا يقعد ويتكلم .

.

.

ليه الناس مش راضه تسيبه يعيش فى ذكرياته مع سارة .

.

.

ليه دايما عاوزين يبعدوا عنها .

.

.

جرس الباب مبطلش رن ).

مراد وهو بيفتح الباب: دة اكيد انت يا مرا...شيرى !.

شيرى: ايه يا مراد ...مبتفتحش ليه على طول .

مراد باستغراب: انتى عرفتى بيتى ازاى .

شيرى: سهل جدا اجيب عنوانك .

مراد: بس مش سهل تيجى على بيتى ...خير .

شيرى: لا سهل احنا اصدقاء ...ايه مش هادخلنى .

مراد بحدة: لا .

شيرى بإحراج: نعم !

مراد: لا مش هادخلك ..ممنوع اى ست تدخل بيتى من بعد سارة واظن انتى عارفه كدة كويس .

شيرى: بس كنت بحسب انى غير اى ست وممكن ابوظ قواعدك .

مراد بحدة: لا ... انتى زيك زيهم ...عاوزة ايه بقى .

شيرى: طيب منا مش هاتكلم معاك كدة على الباب يا دخلنى يا تنزل نقعد فى اى مكان .

مراد اتنهد بضيق: طيب يا شيرى انزلى استنينى فى كافيه اللى جنب البيت وانا هاجيلك .

شيرى: اوك .

استوووب

( شيرى .

.

.

عندها ٣٧ سنه صاحبه محل ورود .

.

.

مراد اتعرف عليها بسبب الورد اللى بيجبه لسارة .

.

شيرى متجوزتش لسه .

.

.

جميله جدا قوامها ممشوق وشعرها أشقر .

.

.

شيرى ست بمعنى الكلمه قادرة تغرى اى راجل .

.

.

لكن مراد الالفى مقدرتش لسه عليه ).

عند مهاب وماهى .

ماهى قاعدة على كرسى الهزاز وسرحانه وبتردد جمله واحدة بهمس: ليان زين عز الدين الجارحى ...زين الجارحى.

مهاب قرب منها وباس خدها: سرحانه فى ايه ..وبتقولى ايه وانتى سرحانه.

ماهى بتوتر: سرحانه ...عادى ...كنت فين ؟.

مهاب: كنت بطمن على هنا مش عارف متعشتش ليه ؟.

ماهى: متقلقش يا حبيبى هى فى مشكله عندها مع واحدة صاحبتها ...فا زعلانه بسبب كدة .

مهاب: امممم ...طيب وانتى اتكلمتى معاها ياعنى .

ماهى: متقلقش وبكرة هاحلها المشكله دى .

مهاب: ربنا يخليكى لينا ...ماهى تعرفى ان هنا شبها اوى .

ماهى: مين ...قصدك سارة .

مهاب: اه .

ماهى بابتسامه: لا مش فى الشكل ..بس شخصيتها اه دبش زى سارة .

مهاب بحزن: يارب ما يكون حظها زى سارة .

ماهى بتفكير: ياااارب .

فى بيت الجارحى .

زين باستغراب: ليليان بتعملى ايه ف التراس لوحدك.

ليليان مسحت دموعها بسرعه: مش حاجة يا حبيبى بس كنت بشم هوا .

زين قعد جنبها: ياعنى لما تمسحى دموعك بسرعه مش هاخد بالى مثلا انك معيطه .

ليليان بصوت مبحوح: لا مش بعيط ...عادى كنت سرحانه ...تلاقى عينى دخل فيها حاجة بس .

زين بعتاب: من امتى وانتى بتكدبى عليا يا لي لي .

ليليان: مبكدبش والله يا حبيبى ...فعلا كنت سرحانه .

زين: سرحانه بزعل ..ليه بقى .

ليليان: متشغلش بالك بيا يا زين كفايه مشاكل الشغل وكمان مشاكل الولاد ..هابقا انا وهما .

زين: انتى وهما !...مالك يا قلب زين اول مرة تزعلى ومتجيش تنامى فى حضنى وتحكيلى .

ليليان نامت فى حضنه: كنت بحاول اقلم نفسى ان ابعد عنك وقت زعلى ...بحاول اتعود اكيف نفسى ازاى لما اكون زعلانه ...بس للاسف فشلت ...حتى وانا زعلانه عارفه من جوايا ان راحتى فى حضنك .

زين: وليه تبعدى اصلا ...منا اهو ...ليه البعد .

ليليان بصوت مبحوح: هايجيلك ف يوم وتشتكى منى .

زين بحزن: انا ! ...انا يا ليليان اشتكى منك ..انا طول عمرى بقولك حاجة واحدة ...انا عايش علشانك بحارب فى الدنيا دى علشانك ..تقومى تقولى اشتكى منك ...انا زعلان اوى منك .

ليليان رفعت وشها براحه وباسته من خده: اسفه...بس سامحنى احساسيس جوايا .

زين: هاسامحك بس بشرط تقوليلى مالك .

ليليان: مفيش موقف ليان مع صاحبتها فكرنى بسارة .

.

.

لما كانت هاتتفصل بسببى .

.

.

انا محتاجها اوى.

.

بعدها قتلنى .

.

.

عمرها ما غابت عنى .

.

.

كان زمانها معايا دلوقتى .

.

كانت بتضحكنى من قلبى .

.

.

يااااه يا زين لما انا بحس بكدة امال مراد بيحس بايه .

.

.

طيب انت مالى عليا الدنيا.

.

.

وكمان الاولاد ومشاكلهم الايام بتعدى .

.

.

هو ازاى عايش لوحدو .

.

.

ازاى ايامه بتعدى .

.

.

كنت الاول بلومه .

.

.

بس لما شوفت حزنه عليها وجع قلبى عليه هو كمان .

زين بحزن على صاحبه: سلامه قلبك من الوجع ...ربنا معااه مراد اتعذب كتير فى حياته ...انا بحاول على قد ما اقدر اعوضه بس اكيد هافضل مقصر .

ليليان باست ايدة بحب: ربنا يخليك لينا ...تاعب نفسك ما بينى وبين الاولاد ومراد ...ومحدش حاسس بيك خالص.

زين شدها له وهمسلها: انا مش عاوز غير ..انك انتى الوحيدة اللى تحسى بيا ..مش عاوز حد تانى .

ليليان بدلع: وانا مش بحس بيك يا زينى .

زين: اوقات واوقات ...صالحينى بقى ..انتى بعدتى عن حضنى كتير وانا عمال ادور عليكى ومش لاقيكى .

ادهم دخل فاجاه: ايه يا جدعان ما تراعوا ان فى سناجل متجوزوش .

زين: انت داخل زى القضاه المستعجل ليه كدة .

ادهم: داخل اقفشك يا كبير .

زين: مراد رجع ولا لاه .

ادهم: اممممم دخل يغير هدومه وينام .

ليليان: هو مراد كان فين .

مراد: انا أهو يا حبيبتى .. انا اقدر انام من غير ما اجاى وابوس ايديك .

ليليان بحنيه: روحى يا مراد ...كنت فين طول اليوم .

مراد: كنت فى مشوار مهم .. هى ميرا فين ؟.

زين: عند احمد بتزورة واستأذنتى تقعد معاهم انهاردة وانا وافقت .

مراد: اه وبالنسبه لكيس الجوافه مالوش رأى .

زين: انت كنت فى مشوارك ومش موجود طول اليوم ... وانا مكانك .

مراد بضيق: طيب ...تصبحوا على خير .

ليليان: مش هاتتعشى ..

مراد: ماليش نفس ..تصبحوا على خير.

(ليان فضلت صاحيه زعلانه ان اسر زعلان منها ومأكلتش معاهم فكرت كتير وقررت تروحله وتكلمه .خبطت ودخلت ).

ليان: اسر ممكن ادخل .

اسر: انتى دخلتى فعلا .

ليان: ممكن اتكلم معاك.

اسر: لا ...عاوز انام ورايا محاضرات الصبح .

ليان بإحراج ودموع محبوسه: أوك ...عن اذنك .

اسر اتنهد: أستنى ...تعالى هنا ...عاوزة ايه ؟.

ليان: انا اسفه .

اسر: ياعنى تتحدينى قصاد الكل وجايه تعتذرى فى اوضتى يا ليان

ليان: والله انا ما كنت اقصد بس كنت بدافع عن صاحبتى يا اسر ...والله هنا طيبه وبنت ناس كويسه معرفش مين فهمك عنها كدة.

اسر: لسانها يا ليان ...عرفنى بيئتها كويس .

ليان قربت منه وحضنته: انا اسفه يا اسر والله كان غصب عنى ..بس هى صاحبتى وانا بحبها .

اسر قلبه رق لاخته: مسامحك ...وانتى كمان متزعليش منى على الكلام اللى قولته .

ليان بفرحه: ياعنى خلاص صافى يا لبن .

اسر: كلميها وقوليلها ترجع محاضراتها ...بس محاضراتى لا ...تشوف اى كورس تاخد فيه علشان تفهم وانتى كمان انا هاشرحلك المادة بس متحضريش محاضراتى ...تمام .

ليان ببراءة: تمام يا احن اخ ...بس هى خاصمتنى .

اسر: مش بقولك متخلفه ...عيله مستفزة .

ليان: بس طيبه اوى والله ...رقيقه اوى من جواها .

اسر: انتى اللى رقيقه اوى من جواكى .

فى مستشفى الجارحى .

احمد بتعب: ليه يابنتى بس أصرتى تقعدى معايا.

احمد: ماهو كتر خير بشمهندس زين مخلى المستشفى كلها تحت أمرى والله الراجل دة ربنا يباركله.

ميرا: يارب ...عمو زين من اكتر الشخصيات المحترمه اللى قابلتها فى حياتى .

احمد: متزعليش يا ميرا من قرارة بس دة احسن ليكى ويوسف هايخاف يقربلك .

ميرا بحزن: ادعيلى يا عمو والنبى اصل مراد دة صعب اوى .

احمد بتعب: متخفيش ..بس انتى متعانديش وكبرى دماغك ومشى أمورك.

ميرا: طيب نام انت وارتاح ...متتكلمش كتير الكلام الكتير غلط عليك .

احمد بيغمض عينه: حاضر .

( ميرا قامت وقفت فى الشباك تشم هوا .

.

.

وتفكر فى حالها وهاتعيش ازاى مع مراد .

.

.

متنكرش انها من اللحظه الاولى اعجبت بيه شخصيته القويه ونظراته حتى ملامحه .

.

.

ملامحه أسرتها ابتسمت على نفسها قد ايه هى غبيه هى لحقت تحب شخص فى يومين .

.

لا ثوانى هى قالت تحب .

.

.

هى حبته .

.

.

أمتى وازاى .

.

غمضت عنيها بقوة حاولت تنفض الفكرة دى من دماغها .

.

.

فتحتها تانى لقت مراد واقف تحت ساند على عربيته بيبصلها .

.

.

غمضت عنيها تانى وفتحتها لقته واقف نفس الوقفه .

.

.

استغربت ايه جابه ).

ميرا بهمس: مراد .

فى احد الكافيهات .

مراد بضيق: خير يا شيرى .

شيرى بابتسامه: كل خير ...قلقت عليك مش موجود مختفى .

مراد: فى حاجة اسمها تليفون .

شيرى: اتصلت كتير ومردتش .

مراد بحدة: ايوة ياعنى مردتش يبقا مش عاوز ارد على حد.

شيرى: ليه كنت قاعد مع ذكرياتك مع سارة .

مراد بغضب: مالكيش فيه يا شيرى حاجة مش تخصك .

شيرى اتجرأت ومسكت ايدة: لا يا مراد ليا دعوة وانت كلك تخصنى ...عارف ليه علشان انا بحبك وانت كمان معجب بيا .

رواية عشق الزين